از فتنه نمرود میون آتیش و دود

از فتنه نمرود میون آتیش و دود خلیل آل الله

داره نفس میزنه به یاد بی کفنه میگه با گریه و آه

نَفَسُ المَهموم لِظُلمِنا تَسبیح و هَمُهُ لَنا عِبادَه

کُلُنا مظلوم و بعضُنا مَسموم و کَرامَتَنَا الشَهادَه

غرق عزا شده عرش معلا آجرک الله بقیه الله

****

امیر مُلک و مَلَک شهید داغ فدک غریب و بی آبه

برای شاه غریب شهید شیب خضیب ستاره می باره

قُتِلَ المَظلوم بِکربَلا عَطشان و باکیهً لَهُ جوادَه

نَفَسُ المَهموم لِظُلمِنا تَسبیح و هَمُهُ لَنا عِبادَه

از این مصیبت وای از این بلا آه آجرک الله بقیه الله

****

نه گنبد و علمی نه خادم و حرمی چه غربتی داره

دلی که شد حرمش اسیر درد و غمش چه نعمتی داره

هُوَ نورُ الله کَرامَهُ الزهرا و حُبُهُ لَنا سَعادَه

نَفَسُ المَهموم لِظُلمِنا تَسبیح و هَمُهُ لَنا عِبادَه

میسوزه خورشید در ماتمت آه آجرک الله بقیه الله

 

لطفا اشتباهات تایپی در بین متن اشعار را اطلاع دهید

کپی برداری از اشعار تنها با ذکر منبع و لینک سایت مهجه مجاز است

www.mohjat.blogfa.com

www.Mohjat.net