دل وامونده از فراق میخونه محمدرضا نوشه ور + متن شعر

متن شعر

دل وامونده از فراق میخونه

مگه آدم بدون تو میتونه

کی بغیر از امام حسین میمونه برا من

بدترینِ جمع نوکرا من

این همه آدم خوب چرا من

همه کاری تو کردی برا من

چی میخوام از خدا من

پدرم هم نکرد کاری که

تو کردی برا من

بدِ بی دست و پا من

تو که دیدی زمین خوردم

پدری کن برا من

پره دردم حبیب تو

همه با من غریب باشن

خوشم هستی حبیب تو

دم امن یجیب تو

میگن حتی نذاشتی

ساربونم بی نصیب تو

دل میخونه زیر دِین

ای جانِ دلم حسین

****

تو برام مثل رحمت بارونی

چی بگم داری از چشام میخونی

تو همینقدر که حالمو میدونی چه خوبه

ضربانم با اسمت میکوبه

کربلا وقت گریه غروبه

گریه واسه دل خسته خوبه

تو چقدر مهربونی

میخوام عابس بشم آقا

اگه قابل بدونی

نمک سفرمونی

ته عاشق شدن هرچی باشه

واسم میمونی

به تو دارم علاقه

اگه اینو میخوای پس

خوبه که سهمم فراقه

تویی چشم و چراغِ

دلی که بی قراره

خاطره هاش از عراقه

ای جانِ دلم حسین

.

محمدرضا نوشه ور
ایام فاطمیه دوم ۱۴۰۴
.
مرجع جامع و گنجینه ای ارزشمند
از متن مداحی در فضای مجازی
برای مشاهده جدیدترین آثار
به صفحه‌ی اصلی مراجعه کنید
Mohjat.Net
.