رفت از دل فردوس هزاران قلم آورد سید مهدی حسینی + متن شعر

متن شعر

رفت از دل فردوس هزاران قلم آورد

اندازه ی آفاق ورق روی هم آورد

میخواست که جبریل کمی از تو نویسد

جایی که خدا نام تو را محترم آورد

صدبار تراشید درختان جهان را

صدبار نوشت از تو و صدبار کم آورد

تو بودی و دستان خدا مُلک و مَلَک را

محض گل انوار شما از عدم آورد

ما هیچ نبودیم ولی مادری ات بود

در هیچ نظر کرد و مرا در رقم آورد

این جلوه ی پر جذبه بر افلاک مبارک

مهمان خدا آمده بر خاک مبارک

جبریل نوشت اولِ دفتر که علی کیست

پرسید مکرر و مکرر که علی کیست

یک عمر به معراج به هرجا که توان داشت

هی رفت نفهمید در آخر که علی کیست

تا گفت از اوصاف علی پیش رسولان

بشنید فقط پرسش دیگر که علی کیست

برداشت قلم را و خدا وحی به او کرد

یعنی که تو را نیست مقدر که علی کیست

فهمید فقط فاطمه معنی علی را

فهمید فقط فهم پیمبر که علی کیست

هرکس که علی گفت از امداد علی گفت

با فاطمه یک عمر فقط ناد علی گفت

حق داد به آغوش خدیجه دو جهان را

گفتم دو جهان لال شوم برتر از آن را

عالم نشنید از لب احمد لب مولا

جز فاطمه جان فاطمه جان فاطمه جان را

پلکت ضربانت طپشت نام علی گفت

وقتی که پدر گفت به گوش تو اذان را

تو آمده ای قبل خودت حق بده خاتون

سِیر تو بهم ریخته بنیاد زمان را

هر بار که جبریل برای تو غزل گفت

میگفت خدا بهتر از آن بهتر از آن را

هر دفعه به پیغمبرِ ما واجبِ عینیست

بوسیدنِ دستان شما واجب عینیست

ای رشته ی خورشید نخی از ملکوتت

ای جاذبه ی عمق جهان از جبروتت

تسبیح گرفتی و زمین دید خدا را

گفتی علی و دید زمان زنگ سکوتت

در فصل بهاری جمادی ظهورت

افلاک شگفت است سرِ شاخه ی توتت

تا که بچکد از سرِ انگشت تو فیضی

یک عمر نشسته است علی پای قنوتت

هرجا که تو هستی همه اش باغ بهشت است

سوگند که دلهاست فقط جای هبوطت

عشقی ازلی هست اگر هست حجابت

پُر جلوه تر از پرده ی کعبه است حجابت

تو آمدی آزاد شدن را بنویسی

تا سروری گل به چمن را بنویسی

بازیچه شدن هرزه شدن هیچ شد و مُرد

تو آمدی آزادی زن را بنویسی

تا دور شود زندگی از این همه آفات

تا حرف جدایی قدغن را بنویسی

تو آمده ای بر سر یک سفره نشینی

تا خانه مساوری وطن را بنویسی

بخشندگی ات را به تبارت برسانی

تا اینکه کریمی حسن را بنویسی

با خط تو باید بنویسیم که زن کیست

این شأن ولی جای دگر مطمئناً نیست

سوگند به شمع و شب و پروانه به زهرا

سوگند به گلخانه به ریحانه به زهرا

هرکس که نمک خورده ی زهرا و علی شد

هرگز نرود بر در بیگانه به زهرا

این خاک پر از یاس پر از لاله ی سرخ است

این خاک ندارد غم ویرانه به زهرا

ویرانه اگر هست فقط خانه ی خصم است

ماییم همین همت مردانه به زهرا

این خاک حرام است به غیرش حرم ماست

ماییم همه مردم یک خانه به زهرا

این خاک سراسر همه تسبیح حسین است

سوگند که ایران همه بین الحرمین است

.

سید مهدی حسینی
ولادت حضرت زهرا ۱۴۰۱
.
مرجع جامع و گنجینه ای ارزشمند
از متن مداحی در فضای مجازی
برای مشاهده جدیدترین آثار
به صفحه‌ی اصلی مراجعه کنید
Mohjat.Net
.