آفتاب از افق میمنه دل کند آمد – شعر ولادت پیامبر و امام صادق

آفتاب از افق میمنه دل کند آمد

بر لب آینه ی غمزده لبخند آمد

کوچه از همهمه ی بال ملک بند آمد

آخرین برگه ی پیغام خداوند آمد

میرسد از مَدِ تشدید محمد برکات

مَقدَمِ گل پسر آمنه خاتون صلوات

روح تو خون به رگ لوح و قلم می انداخت

چشم تو نور به اعماق عدم می انداخت

دست تو سفره به ایوان کَرَم می انداخت

نام تو لرزه به اندام ستم می انداخت

جذبه ات را همه در وحشت خائن دیدیم

در ترک خوردنِ ایوان مدائن دیدیم

با تو هر گوشه ی این خطه حرم خواهد شد

مسجد بندگی خلق علم خواهد شد

غم میان دل عشاق تو کم خواهد شد

کمر بتکده ها پیش تو خم خواهد شد

جهل را یکسره از بُن بِکَنی یا احمد

لات و عُزی و هُبَل را بزنی یا احمد

اصل توحید وجودی و زوالیم همه

تو خودت پاسخ محضی و سوالیم همه

با تو در جاده ی پر پیچ کمالیم همه

بَرده ی کوی تو هستیم و بِلالیم همه

در دل کوله ی دل حُب تو را بار زدیم

از سرِ مأذنه ی عشق تو را جار زدیم

حرز تو بر جگر سوخته مرهم آورد

عطر تو روی گل باغچه شبنم آورد

مِهر تو عاطفه را در دل آدم آورد

در عروجت پَرِ جبریل امین کم آورد

شب معراج در آن اوج چه حظی بردی

سیب از دست علی جانِ خودت میخوردی

هر کجا قدرت ایمان تو ابراز شود

با کلام علوی دین تو ممتاز شود

در دل جنگ اگر فتنه ای آغاز شود

گره کار به دستان علی باز شود

حیدرت آمد و فریاد زدی و در را کند

درِ خیبر نه بگو قلعه ی خیبر را کند

عاشقی حس عجیبیست که حاشا نشود

گرچه هر عاطفه در قائده ای جا نشود

باز هم رابطه ی دختر و بابا نشود

مثل زهرا که کسی ام ابیها نشود

من مسلمان شده ام پای همین زمزمه ام

ای به قربان دم فاطمه یا فاطمه ام

لحن شیرین تو شد معجزه ی قرآنم

هل اتای تو شده کلیت ایمانم

عشق را من فقط این پنج نفر میدانم

عجمی زاده ام و هموطن سلمانم

دست ما را برسان بر نخ تسبیح دعات

آی ای شاه عرب جان عجم ها به فدات

گرچه مانند اویس تو به دور از قَرَنم

در کنار تو که باشم به خدا در وطنم

ای بزرگ بنی هاشم بشنو این سخنم

من حسینی شده ی دست امام حسنم

شب میلاد تو از اشک غنی اند همه

گریه کن های حسینت حسنی اند همه

کاخ مخروبه ی محکوم به ویران شدنم

درد دارم به خدا طالب درمان شدنم

ابر لبریز منم تشنه ی باران شدنم

سالها منتظر جابر حیان شدنم

پرچم شیعه بلند است به لطف علمت

صادق آل محمد به فدای قلمت

شادی بعد هزاران غم و اندوه تویی

بین این طایفه ی سبز قبا نوح تویی

آن کتابی که منبر شده مفتوح تویی

مکتب شیعه اگر جسم شود روح تویی

شکر حق عبد شما جعفری هستیم همه

از عنایات تو بود حیدری هستیم همه

.

متن شعر مدح خوانی
ولادت پیامبر و امام صادق
هفده ربیع الاول
مرجع جامع و گنجینه ای ارزشمند
از متن مداحی در فضای مجازی
ایتا | بله | روبیکا | تلگرام