از تو بگذشتم و بگذاشتمت با دگران استاد شهریار + متن شعر

متن شعر

از تو بگذشتم و بگذاشتمت با دگران

رفتم از کوی تو لیکن عقب سر نگران

ما گذشتیم و گذشت آنچه تو با ما کردی

تو بمان و دگران وای بحال دگران

رفته چون مه به محاقم که نشانم ندهند

هرچه آفاق بجویند کران تا به کران

میروم تا که به صاحب نظری باز رسم

محرم ما نَبُوَد دیده ی کوته‌نظران

دلِ چون آینه ی اهل صفا میشکنند

که ز خود بیخبرند این ز خدا بی خبران

دل من دار که در زلف شکن در شکنت

یادگاریست ز سر حلقه ی شوریده سران

گل این باغ بجز حسرت و داغم نفزود

لاله رویا تو ببخشای به خونین جگران

ره بیداد گران بخت من آموخت تورا

ورنه دانم تو کجا و ره بیدادگران

سهل باشد همه بگذاشتن و بگذشتن

کاین بُوَد عاقبت کار جهان گذران

شهریارا غم آوارگی و در به دری

شورها در دلم انگیخته چون نو سفران

شعر: استاد شهریار

.

 مرجع جامع و گنجینه ای ارزشمند
از متن شعر در فضای مجازی
برای مشاهده جدیدترین آثار
به صفحه‌ی اصلی مراجعه کنید
Mohjat.Net
.