روز بود روز روشن روز بود مادر و من – حاج محمود کریمی

روز بود روز روشن

روز بود مادر و من

شب شد با یه سیلی

تا خونه رسیدن سخت شد

آروم گرفتم دو تا دستارو

هی می تکوندم خاک دیوارو

مگه می رسیدیم دو قدم راه رو

تا خونه رسیدن

تا به خونه رو پا نیومد

نور دیگه به چشما نیومد

از تو کوچه ها تا به الان

حال مادرم جا نیومد

****

درد داشت درد غربت

تب داشت پر حرارت

چشماش از کبودی

قلبش از جراحت می سوخت

جان دو عالم دیگه بی جون شد

طوبی خمید و بید مجنون شد

صورتش کبود شد دل من خون شد

از داغ جسارت

وقتی مرغ روحش رها شد

روح از تن عالم جدا شد

پیش چشم من قتلگاهش

قلب سنگی کوچه ها شد

****

هستم بی قرارت دورم از دیارت

دلتنگم حسن جان دلتنگ مزارت آقا

تو مجتبایی تو کَرَم داری

مولا امیر و تو علمداری

تو تمام دل ها تو حرم داری

هستم بی قرارت

ای همه امیدم حسن جان

ای شاه شهیدم حسن جان

تو رهبری و مقتدای

رهبر شهیدم حسن جان

حاج محمود کریمی
شهادت امام حسن 1405
مداحی و نوحه همراه متن شعر
کانال‌های مهجه در فضای مجازی
ایتا / بله / روبیکا / تلگرام / سروش