شکوه ها میکنم از چشم تری بسته شده شعر روضه شهادت امام صادق

متن شعر

شِکوه ها میکنم از چشم تری بسته شده

مانده ام اول راه سفری بسته شده

زلف من با غم یارم سحری بسته شده

آمدم گریه کنان پشت دری بسته شده

نذر کردم که گرفتار شدم گریه کنم

بگذارید به احوال خودم گریه کنم

خاک بین الحرمین است هوایی بقیع

چه کنم من گله دارم ز جدایی بقیع

مینشینم درِ ایوانِ طلایی بقیع

به خدا میرسم از راه گدایی بقیع

آرزوی همه نزدیک به معنا شدن است

موقع ساخت و معماری صحن حسن است

شهر را کاش پر از پرچم صادق بکنم

کاشکی از غم بی زائری اش دق بکنم

چقدر بی محلی گریه کنی نیست که نیست

دور این نور جلی گریه کنی نیست که نیست

حرمش هست ولی گریه کنی نیست که نیست

غیر زهرا و علی گریه کنی نیست که نیست

او غریب است و جواب غم و اشکش آه است

ای مدینه به خدا روضه ی او جانکاه است

گفت گل بودم و از ساقه شکاندند مرا

بی عبا در وسط کوچه دواندند مرا

پیش چشم در و همسایه کشاندند مرا

با جسارت به درِ خانه رساندند مرا

آنکه من را به زمین از سرِ اجبار انداخت

هی مرا یاد غم حیدر کرار انداخت

گرچه سجاده کشیدند و شرر آوردند

ظلم کردند و مرا بین خطر آوردند

سخت شد قبضه ی شمشیر که در آوردند

یاد من باز غم نیزه و سر آوردند

اینکه غارت شده بود از کرمش بود حسین

ته مقتل نگران حرمش بود حسین

.

شهادت امام صادق
متن شعر روضه
مرجع جامع و گنجینه ای ارزشمند
از متن مداحی در فضای مجازی
برای مشاهده جدیدترین آثار
به صفحه‌ی اصلی مراجعه کنید
Mohjat.Net
.