پاره جگر منم که به مرگم رضا شدم متن شعر روضه شهادت امام رضا

متن شعر

پاره جگر منم که به مرگم رضا شدم

آخر ز فرط غصه چنان مجتبی شدم

گاهی ز داغ مادر مظلومه ی جوان

راضی به مرگ خویش به دست دعا شدم

مظلومی علی که مرا کشت بارها

اصلاً فدایی علیِ مرتضی شدم

مردم احکام زیر پا شد و دین منحرف ز راه

عمری قرین درد دل مصطفی شدم

هجر پدر چنان همه ی عمر مرا گرفت

گویی که خویش حبس به سِجن بلا شدم

آری از غصه های سخت جد خویش

صاحب عزای خامس آل عبا شدم

آنقدر روز و شب به غم او گریستم

تا عاقبت شهید ره کربلا شدم

در هجره دست و پا زدنم چون حسین شد

نیزه نخورده بر غم او مبتلا شدم

وقتی جواد بر سرِ بالین من رسید

جان دادم و ز غصه و غمها رها شدم

اما حسین در برِ جسم علی چه گفت

برخیز پیش نعش تو من هم فدا شدم

زینب فقط برادر خود را نجات داد

گفتا اگر به خیمه نیایی فنا شدم

عباس کودکان حرم را نگاه داشت

گفتا چو روح از بدن خود جدا شدم

.

متن شعر روضه
شهادت امام رضا
مرجع جامع و گنجینه ای ارزشمند
از متن مداحی در فضای مجازی
Mohjat.Net
.