چه کسی این همه احسان به گدایان دارد شعر روضه شهادت امام جواد

متن شعر

چه کسی این همه احسان به گدایان دارد

که جگرگوشه ی سلطان خراسان دارد

هرچه حرف است بگویید که گوش شنواست

هرچه درد است بیارید که درمان دارد

به گدایی درش اهل کرم می آیند

خانه اش سائل از این دست فراوان دارد

چه پدر را به پسر یا چه پسر را به پدر

این دو سوگند فیوضات دوچندان دارد

ای ولیعهد مرا هم ز عنایت بپذیر

رعیتی را که امان نامه ز سلطان دارد

مشهد و باب جوادش به همه ثابت کرد

که اجابت فقط از سمت تو امکان دارد

مطمئناً به کرمخانه ی تو رو نزده است

هر که در خانه ی خود سفره ی بی نان دارد

هر زمانی که خدایی خدا پایان یافت

یا جواد ابن رضا جود تو پایان دارد

حتم دارم که جزایش گل لبخند رضاست

هرکه در ماتم تو دیده ی گریان دارد

بی سبب ارث نبردی ز غریبی حسن

چاره ای نیست غم فاطمه تاوان دارد

دست و پا میزنی و همسر تو دست افشان

اشک میریزی و او هم لب خندان دارد

علت هلهله زهراست که میدانستند

دم آخر پسر فاطمه مهمان دارد

کاش آرام تنت را به سرِ بام برند

کاش میشد که بفهمند تنت جان دارد

زیر خورشید تنت سوخت ولی میدانم

که لبت زمزمه ی جدی العریان دارد

خواهری نیست تو را تا که ببیند بر خاک

بدنت رد سُم تازه ی اسبان دارد

دختری نیست تو را تا که ببیند در تل

خیزران قصد مصاف لب و دندان دارد

.

شهادت امام جواد
متن شعر روضه
مرجع جامع و گنجینه ای ارزشمند
از متن مداحی در فضای مجازی
برای مشاهده جدیدترین آثار
به صفحه‌ی اصلی مراجعه کنید
Mohjat.Net
.