گاه گاهی نگاه ما را بس حاج محمدرضا طاهری + متن شعر

متن شعر

گاه گاهی نگاه ما را بس

بوسه ای گاه گاه ما را بس

گرچه از دست یار ممکن نیست

جگری رو به راه ما را بس

ما گره در گره شدیم اما

لطف زلفی سیاه ما را بس

رو به چشمش نماز خود خواندیم

و همین اشتباه ما را بس

تا به کویش نرفته ایم افسوس

ولی این شوق راه ما را بس

در بساطم نبود غیر از آه

و همین نصف آه ما را بس

مرقدی با دو گنبد زدش

خاک آن بارِگاه ما را بس

یک ضریح و دو قبله و دو امام

یک حرم با دو شاه ما را بس

به ضریحش نشد اگر برسیم

کنج آن سرپناه ما را بس

ما حسینی شدیم شکر خدا

کاظمینی شدیم شکر خدا

زلف ما را به بادها دادند

لطف خود را به یادها دادند

تا گره های کار من دیدند

به لبم یا جوادها دادند

تا که بردیم نام او دیدیم

رونقی بر کسادها دادند

تا از این خانه ما جدا نشویم

به لبم وان یکادها دادند

نان خود را دوباره بخشیدند

از سرِ ما زیادها دادند

نامراد آمدیم اما باز

قبل گفتن مرادها دادند

مثل باران شدند رحمت را

بر تمام بلادها دادند

خط کشیدند روی بدها و

باز هم امتدادها دادند

حرفهای نگفته آوردم

تا به دستم مدادها دادند

هی نوشتیم نامه ادرکنی

یا جوادالائمه ادرکنی

از جمالش کمال میریزد

از کمالش جلال میریزد

از لبش دانه های سرخ انار

از قدش اعتدال میریزد

به تماشاش ایستاده جهان

که بهم نظم سال میریزد

روی دوش رضا از آن گیسو

آبشاری زلال میریزد

نور او لن ترانی موساست

کوه هم بی مجال میریزد

چقدر چامه و چکامه براش

از قلم های لال میریزد

همه تقصیر تیغ آن ابروست

خون ما را حلال میریزد

آمد و از غبار جاده ی او

معجزاتی محال میریزد

بعد از این از دل غریب رضا

غم قال و مقال میریزد

به علی رفته نور سرمد ما

آمده سومین محمد ما

ای مبارک ترین سلامِ رضا

آفتاب علی الدوام رضا

سبزی مسجدالنبی علی

کعبه ی مسجدالحرام رضا

نهمین رکعت رسول خدا

اولین اشهد و سلام رضا

امتداد همیشه ی زهرا

شرف الشمس مستدام رضا

سجده ی شکر فاطمه این است

برکت های خاص و عام رضا

آمدی و به عشق تو خواندم

بچه ها را همه غلام رضا

دم باب الجواد هرکه رسید

میشود جبرئیل بام رضا

باز هم آمده است امام حسن

باز هم آمده امام رضا

گوئیا جمع یاس و یاسمن است

بین آغوش فاطمه حسن است

آخرین مرتضای راه حسین

سومین جلوه از پگاه حسین

تو علی هستی و عجب هم نیست

خیره باشد به تو نگاه حسین

صبر باید کند خدا برسی

تا که کامل کنی سپاه حسین

گفت در گوش تو پدر اذان و خدا

گفت حَیَ علی الفلاح حسین

با تو شیرین شده است عمر رباب

با تو زیبا شده است ماه حسین

مادرت در خیال خود میگفت

بشوی کاش تکیه گاه حسین

تا که رفتی به کربلا گفتم

شیر آمد به رزمگاه حسین

آنقدر خشک شد لبت دیدم

رو زدن های گاه گاه حسین

حرمله کاشکی زمان میداد

سیر بیند تو را نگاه حسین

به گمانم سه شعبه آتش بود

سوخت در بین سینه آه حسین

پیش تو روی زانویش میزد

مادری پشت خیمه گاه حسین

بین گودال نه ز شرم رباب

پشت خیمه است قتلگاه حسین

بعد گودال پیش او رفتند

نیزه ها بر زمین فرو رفتند

.

حاج محمدرضا طاهری
ولادت امام جواد و
حضرت علی اصغر 1401
مرجع جامع و گنجینه ای ارزشمند
از متن مداحی در فضای مجازی
برای مشاهده جدیدترین آثار
به صفحه‌ی اصلی مراجعه کنید
Mohjat.Net
.