گرد و غبار غم زده خیمه به سینه ام شعر روضه تخریب قبور بقیع

متن شعر

گرد و غبار غم زده خیمه به سینه ام

من زائر قبور خراب مدینه ام

آنجا که گریه ها همه خاموش و بی صداست

هر کس بمیرد از غم آن سرزمین رواست

آنجا که بغض سینه گلوگیر میشود

حتی جوان ز غربت آن پیر میشود

خاکش همیشه سرخ و هوایش غباری است

از گریه های فاطمه آیینه کاری است

هر کس دم از علی زده تخریب میشود

صدیقه ی مطهره تکذیب میشود

از نسل هیزمند و به آتش علاقه مند

تفریحشان تمسخر هر ناله ی بلند

روزی که راه حضرت صدیقه بسته شد

با ضربه ای حریم ولایت شکسته شد

ظلمی اگر که هست از آن لحظه حاکی است

تصویر چادریست که در کوچه خاکی است

امواج یک صدا دلم آزار میدهد

گویا صدای صورت و دیوار میدهد

گویا به گوش میرسد از قصه ی فدک

آوای نیمه جان و ضعیف علی کمک

تصویر هرچه درد از آن صحنه شد بدیع

یک گوشه ای ز غربت آن لحظه شد بقیع

اوراق خاطرات غیورانه نیلی است

هرچه که هست صحنه ی یک ضرب سیلی است

بی درد مردمان زمان جان مرتضی

ما را رها کنید بمیریم زین عزا

روزی رسد ز سینه غم آزاد میکنیم

همراه منتقم حرم آباد می کنیم

گلدسته میزنیم چونان صحن کربلا

گنبد بنا کنیم چونان مشهد الرضا

ما داغدار سیلی نا حق مادریم

چشم انتظار منتقم آل حیدریم

شعر: قاسم نعمتی

.

تخریب قبور بقیع
متن شعر روضه
مرجع جامع و گنجینه ای ارزشمند
از متن مداحی در فضای مجازی
برای مشاهده جدیدترین آثار
به صفحه‌ی اصلی مراجعه کنید
Mohjat.Net
.