یه کوچه که به پاش باید همیشه اشک غم ریخت – متن شعر روضه فاطمیه

یه کوچه که به پاش باید

همیشه اشک غم ریخت

یه کوچه که تمومِ

زندگیمونو بهم ریخت

یه کوچه که گرفتن

انتقام بدر و خیبر

یه کوچه که گرفتن

از تموم ما یه مادر

یه کوچه که حسن شد

غریب و مات و مبهوت

باید لعنت کنیم ما

همیشه جبت و طاغوت

یه کوچه که تا همیشه

دل حسن رو ناامید کرد

همه موهاشو تو شیش سالگی

بمیرم که سفید کرد

****

دلم را مُهر غربت بر

جبین خورد ای خدایا

چه مشتاقانه آخر

زهرکین خورد ای خدایا

اگر از قبر من پرسند

بگویید در مدینه

همانجایی که مادر بر زمین

خورد ای خدایا

من و یک قلب شاکی

من و یک داغ حاکی

مدینه کُشته من را

غم چادر خاکی

غم مادرو غم چادرش

دلم رو میسوزونه

خدا قبر من مثه چادرش

باید خاکی بمونه

****

به یاد ماجرای کوچه

قلبم غرق آهه

اومد تو کوچه و دید

مادر من بی پناهه

میدونست مادر من

سوگواره داغ باباست

میدونست نانجیب که

مادر من پا به ماهه

نزن ای بی مروت

مگه غیرت نداری

ببین که داری پاتو

روی چادر میذاری

نزن نانجیب ببین

خواهشم با چشمای بهاری

نزن نانجیب عقب تر برو

مگه ناموس نداری

.

متن شعر روضه
ایام فاطمیه شهادت حضرت زهرا
مهجه؛ متن مداحی و مولودی
مشاهده و دریافت جدیدترین‌ها
در شبکه‌های اجتماعی
ID: @mohjat_net