گدای سفره مردم شدم غلط کردم » متن روضه » امام حسین

متن شعر

گدای سفره ی مردم شدم غلط کردم

جدا شدم ز درت گم شدم غلط کردم

مرا صدا زدی و رد شدم نفهمیدم

تو خوب بودی و من بد شدم نفهمیدم

به آن زبان که تو دادی چه ها نکردم من

مرا ببخش شما را صدا نکردم من

رفیق بودی و من نارفیق شرمنده

شکسته ام دلتان را رفیق شرمنده

بیا و دیده خود را ز من ندید بگیر

مرا گناه زده تو نزن ندید بگیر

مرا ببخش تو حالا به خاطر زینب

بغل بگیر گدا را به خاطر زینب

مرا ز جمع فقیران خود جدا نکنی

تو را به جان رقیه مرا رها نکنی

هزار شکر که زهرا حسابمان کرده

برای نوکری ات انتخابمان کرده

به دست سینه زنان برگ دعوت زهراست

به روضه آمدنِ ما عنایت زهراست

کسی ز بزم تو تعدیل می شود هرگز

مگر عزای تو تعطیل می شود هرگز

چقدر مرگ برای غم تو مطلوب است

در این حسینیه ها خاکمان کنی خوب است

اگرچه جنس دل نوکر تو از سنگ است

برای دیدن کرب و بلا دلش تنگ است

دوباره فاطمه دارد بُنَیَ میخواند

گرفته زمزمه دارد بُنَیَ میخواند

بُنَیَ موی سرت را که چنگ زد مادر

به صورت تو عزیزم که سنگ زد مادر

لباس دوخته بودم کجاست پیروهنت

گرفت پهلوی من دست و پا زدنت

.
شب جمعه شب زیارتی امام حسین
متن روضه امام حسین
به‌روزترین مرجع انتشار
متن مداحی از تمام مادحین
مرجع جامع و گنجینه ای ارزشمند
از متن اشعار مداحی در فضای مجازی
.
برای مشاهده جدیدترین آثار
به صفحه‌ی اصلی مراجعه کنید
Mohjat.Net
.