آنکه حکمت به لب او جریان داشت که بود شعر روضه شهادت امام صادق

متن شعر

آنکه حکمت به لب او جریان داشت که بود

آنکه علم از نفس او فوران داشت که بود

آنکه اندیشه از او شیره ی جان داشت که بود

آنکه ایمان به وجودش ضربان داشت که بود

خانه ای در حرم هر دل عاشق دارد

شیعه امروز از او وعده ی صادق دارد

همه جا سایه ی فیضش به سر سرورهاست

حکم او حکمت او ژرفترین باورهاست

چقدر خطبه ی او خط به خط دفترهاست

قال صادق همه جا تاج سر منبرهاست

از اشارات نگاهش لب ما جان دارد

از احادیث لبش مذهب ما جان دارد

آنقدر گفت علی روز و شب از حال علی

که جهان پر شده از قال علی قال علی

فیض او بود که دل رفت به دنبال علی

که فقط آل علی آل علی آل علی

آنقدر گفت علی بر لب ما جام علیست

کوری دشمن مولا همه جا نام علیست

باده نوشان ز دمش راز مگو ساخته اند

خاک راهش همه بردند و سبو ساخته اند

کعبه را روز ازل از گل او ساخته اند

عالمان از لب این چشمه وضو ساخته اند

همه ی اهل نظر بر در او رو زده اند

انبیا محضر او آمده زانو زده اند

نفس اوست اگر گریه ی ما طولانیست

نفس اوست اگر دیده ی ما بارانیست

مقتل اوست اگر حال جگر طوفانیست

مجلس صبح و شبش مجلس روضه خوانیست

بی سبب نیست که سوزد جگرش گاه به گاه

حق بده کنیه ی او هست اباعبدالله

بارها حرمتش از کینه ی منصور شکست

دید بی حرمتی آن همه مأمور شکست

آمدند و در این مقتل مأثور شکست

وای من از در این خانه که با زور شکست

وای از شیخ حرم هیچکسی شرم نکرد

از سفیدی محاسن نفسی شرم نکرد

آبروی همه ی ماست در انظار مبر

ریسمان شرم کن از کوچه به اصرار مبر

همه جا میروی اما سوی بازار مبر

مو سپید حرم و دست به دیوارش هست

خاطرات بدی از کوچه و بازارش هست

از روی شانه کشیدند عبایش افتاد

ناگهان آمد و هول داد و عصایش افتاد

ریسمان را که کشیدند به پایش افتاد

فاطمه پشت سرش بود و به جایش افتاد

.

شهادت امام صادق
متن شعر روضه
مرجع جامع و گنجینه ای ارزشمند
از متن مداحی در فضای مجازی
برای مشاهده جدیدترین آثار
به صفحه‌ی اصلی مراجعه کنید
Mohjat.Net
.