دارد میان هیئت خود گریه میکند شعر روضه شهادت امام صادق

متن شعر

دارد میان هیئت خود گریه میکند

با اهل بیت عصمت خود گریه میکند

با داغ هتک حرمت خود گریه میکند

دارد برای غربت خود گریه میکند

آتش گرفت خانه اش اما سپر نداشت

بین چهارهزار نفر یک نفر نداشت

مشعل به دستها وسط خانه ریختند

یک عده بی حیا وسط خانه ریختند

تا اینکه بی هوا وسط خانه ریختند

اموال خانه را وسط خانه ریختند

بین نماز بود و مجالش نداده اند

حتی امان به اهل و عیالش نداده اند

بین هجوم بی خبر و یاد مادر است

دیوارهای شعله ور و یاد مادر است

تنها میان دردسر و یاد مادر است

افتاده از پشت در و یاد مادر است

شکر خدا خمیده به دیوار برنخورد

بال و پرش به تیزیِ مسمار برنخورد

این پیرِ سالخورده عصا برنداشته

آرامتر هنوز عبا برنداشته

نعلین خویش را به خدا برنداشته

شیخ حرم عمامه چرا برنداشته

او را کشان کشان وسط کوچه میکِشند

در پیش این و آن وسط کوچه میکِشند

آتش مسیر رفتنِ او را گرفته است

طفلی ز ترس دامن او را گرفته است

چه بد طناب گردنِ او را گرفته است

راه نفس کشیدنِ او را گرفته است

از بس دویده خسته شده بی رمق شده

این پیرِمرد غمزده خیسِ عرق شده

گیرم خمیده در بَرِ انظار رفته است

پای برهنه از سرِ بازار رفته است

گیرم به پای هر قدمش خار رفته است

با دست بسته مجلس اغیار رفته است

شکر خدا که پیروهنش پا نخورده است

میگفت بین ازدحام آه عمه جان

افتاده بود یاد خیام آه عمه جان

آه از نگاه مردم عام آه عمه جان

از ماجرای بزم حرام آه عمه جان

دستش به روی خاک به سردی گرفته شد

بارِ دگر محاسن مردی گرفته شد

.

شهادت امام صادق
متن شعر روضه
مرجع جامع و گنجینه ای ارزشمند
از متن مداحی در فضای مجازی
برای مشاهده جدیدترین آثار
به صفحه‌ی اصلی مراجعه کنید
Mohjat.Net
.