ای حضرت غریب من ای آشنای من – شعر روضه دوم محرم

متن شعر

ای حضرت غریب من ای آشنای من

ای کعبه معظمه در کربلای من

زانو بگیر تا به زمین نازلم کنی

رحلی گذار تا برسد آیه های من

هرجا تویی بهشت معلای زینب است

صحرا و خانه فرق ندارد برای من

خون تو با اسارت من جلوه می کند

پس انتهای توست همان ابتدای من

تا شیرهای آل علی دور زینب اند

کرب و بلاست مرکز دولت سرای من

حالا نبین برای تو فریاد می کنم

همسایه لحظه ای نشنیده صدای من

گفتی قرار گریه کنان است این زمین

خرج تمام گریه کنانت به پای من

عباس خیمه را بغل خیمه ام بزن

هرجا که میروم تو بیا از قفای من

زینب علیست هیچ نمیترسد از بلا

گیرم به کوچه ها برسد ماجرای من

امروز که به شانه ی تو تکیه می کنم

روز دهم چه می شود اینجا خدای من

وقتی که نیزه ها به تنت سجده می کنند

تا عرش می رود شرر وای وای من

بگذار تا که ذبح شوم من به جای تو

با بچه ها برو به مدینه به جای من

عالم اسیر سفره ی خیرات زینب است

نان بیات کوفه نباشد غذای من

لعنت به نیزه های میان گلوی تو

لعنت به خنده ها وسط گریه های من

.

متن شعر روضه
شب دوم ماه محرم
مرجع جامع و گنجینه ای ارزشمند
از متن مداحی در فضای مجازی
Mohjat.Net
.