کاروان آمده از راه پر از ماه – شعر روضه دوم محرم

متن شعر

کاروان آمده از راه پر از ماه

چنان که طرفی در قُرُقِ جُون و حبیب است و

بریر است و در آن سو طرفی در

قُرُق نافع و سعد است و زهیر است

نفس کرب و بلا زیر قدمهای

علی اکبر و عباس فرو رفت

که حرف از زدن تیر و گلو رفت

مبادا دو شب بعد بگویند عمو رفت

نفس کرب و بلا رفت فرو

دم نزد این خاک

و با سینه صد چاک

فقط دید و فقط دید و فقط دید

فقط زرد شد و سرخ شد و

سرخ شد از آخر این حادثه ترسید

بگذارید که اینبار روایت کنم از

زاویه دید سحابه جَرَیان را

بگذارید که عابس که خودش هست

بهم ریخته ی حضرت عباس

روایت بکند صحنه ی جانسوز

ورودیه هفتاد و دو جان را

بگذارید که در پای حبیب ابن مظاهر

بکُنم ذبح زمان را

بگذارید که این بار نگویم

که وزید آه نسیمی و

دل خواهر ارباب بهم ریخت

بگذارید نگویم که همان بدو ورودیه

هم از گریه ی یک طفل دلِ آب بهم ریخت

بگذارید نگویم ز صدای نفس و

شیحه ی ده اسب رقیه وسط خواب بهم ریخت

بگذارید شبی در وسط ظهر بگوید که چنان شد

بگذارید غلامی که سیاه است

ولی مثل شب چارده آبستن ماه است

و بالقوه ی عون است

که بالفعل همان عاشق بی واسطه جُون است

بگوید که حسین ابن علی

کرد نگاهی به علی اکبر خویش و نگران شد

که همان لحظه اول قد ارباب کمان شد

بگذارید که امسال حبیب ابن مظاهر

بدهد شرح ورودیه ارباب خودش را و

به تصویر کشد غصه ی اصحاب خودش را

که پریشانی ارباب پریشان بکند نوکر خود را و

در آن لحظه حبیب ابن مظاهر

بَرَد از شرم به پایین سر خود را

که به یک دست حسین ابن علی

در بغل آرام کشد دختر خود را

و با دست دگر یکسره آرام کند خواهر خود را

به نگاهش بکند بدرقه کم کم علیِ اکبر خود را

نگذارید که امسال ورودیه شود

مدخل آن روضه ی بی پرده ی گودال

نگذارید که امسال ورودیه شود

روضه ی زخمی شدنِ گوش و

غم آن دو سه مثقال

نگذارید که بر تل برود خواهری از حال

نگذارید که آن چکمه به هرجا بنشیند

نگذارید که این مرتبه بالا بنشیند

نگذارید که با پا بنشیند

نگذارید که بر سینه ی آقا بنشیند

نگذارید که خواهر همه ی فاجعه را آه ببیند

.

متن شعر روضه
شب دوم ماه محرم
مرجع جامع و گنجینه ای ارزشمند
از متن مداحی در فضای مجازی
Mohjat.Net
.