این بارگاه قدس که از عرش برتر است – متن شعر روضه وفات حضرت معصومه

این بارگاه قدس که از عرش برتر است

آرامگاه دختر موسی ابن جعفر است

جانم فدای گنبد زردش که سالهاست

خورشید از تشعشع نورش منور است

بر شانه های گرم حرم تکیه کرده مست

این دو مناره که به بلندای محشر است

در چشم ما زُمُرُد و دُر و عقیق و لعل

گرچه رواق ها همه از سنگ مرمر است

جایی که شهر قم حرم آل فاطمه است

تولیتش به عهده ی او تا به محشر است

عطر مزار گمشده را پخش میکند

قبری که عکس واضحی از قبر مادر است

او خواهر امام رضا نه که عشق اوست

اصلاً بگو که دار و ندار برادر است

از اشتیاق آمدنش سمت شهر توس

فهمیده ام امام رضا جانِ خواهر است

مثل برادرش شده یعنی که پلک هاش

زخمی ز فرط گریه بر آقای بی سر است

با گریه خو گرفته کنار دو چشم ماه

جایی که اشک دیده ی او روضه پرور است

خیلی شبیه حال رباب است حال او

از بس به یاد خشکی لبهای اصغر است

زهر جفا چه ها که نکرده است با دلش

در این دقایقی که نفس های آخر است

هرچند داغ دیده و هجران کشیده باز

شکر خدا که روی سرش دست معجر است

یک لحظه رو به جانب گودال کن ببین

زینب هنوز خیره به رگهای حنجر است

شلاق و کعب نیزه و سیلی به یک طرف

زخم زبان شمر ز هرچیز بدتر است

.

متن شعر روضه
وفات حضرت معصومه
مداحی و نوحه همراه متن شعر
کانال‌های مهجه در فضای مجازی
ایتا / بله / روبیکا / تلگرام / سروش