یه مادر که چشماش یه ابر بهاره یه دختر که چشماش ستاره می باره – حاج محمود کریمی

یه مادر که چشماش یه ابر بهاره

یه دختر که چشماش ستاره می باره

می خونه می خونه

دیشب مادر تا صبح نخوابید

از درد پـــهلو

یه خالق یه عالم تو عالم یه شهره

یه شهر و یه کوچه تو کوچه یه خونه

که مردم با این خونه قهره

جواب سلام یه مردی نگاهه

جواب نگاهه با خنده یه آهه

یه خونه تو شهری غریبه غریبه

یه ناله یه گریه یا امن یجیبه

یه ناله که زخمه تو حجره

یه بانو رو بستر

نفس هاش گرفته

با لبخند به یارش خزون بهارش

یه حجره یه دختر برادر

با خواهر نشسته تو چشماش

یه قطره تو موج شکسته

رو لبهاش که آروم می لرزه

الهی الهی به چشم برادر

با حسرت نگاهی نگاهی

می خونه می خونه

دیشب مادر تا صبح نخوابید

از درد پـــهلو

یه حجره یه مردی سرش روی زانوش

رو بستر یه بانو یه دستش به صورت

یه دستش به پهلوش

یه دلبر که آهش

شرر بر دل یار کشیده

یه یاری که پای عزیزش

دل از دل بریده

رو بستر شکسته یه بال فرشته

یا خون فرشته رو دیوار نوشته

تا زنده ام می خونم

علیٌ امیری بمیرم علی جان

تو اشک از دو چشمام نگیری

عزیزم سرت رو نذار روی زانوت

می میرم با این غم

که آه از عمق وجودت

به بالا کشیده

بخند تا بخندم

که گریه ات یه نقشی به دریا کشیده

دیگه نخون برای این شفای بازو

دیشب مادر تا صبح نخوابید

از درد پـــهلو

یه طفلی یه گوشه

سرش روی دیوار

تو چشماش که خونه

می بینه دوباره یه کابوس

که اون روز تو کوچه

یه نامرد یه راهی که بسته

با مادر یه قلبی تو سینه گرفته

یه دستی که بالا میرفت و

یه صورت یه سیلی

یه دیوار یه چادر که خاکی

یه گریه یه گوشی که پاره

یه خنده یه گریه

یه گوشوار که افتاد

یه دستی رو شونه

یه مادر که ایستاد

یه راهی که گم شد

یه ماه کبود و

یه رازی تو سینه

که مونده به لعل لبی که می خونه

مادر با من اومد خونه

رو شونه هام یه دستشو به صورتش

یه دستیُ با چشم کمسو

امن یجیب المضطر اذا دعاه و یکشف سو

حاج محمود کریمی
ایام فاطمیه 1385
مداحی قدیمی و خاطره انگیز
مهجه؛ متن مداحی و مولودی
مشاهده و دریافت جدیدترین‌ها
در شبکه‌های اجتماعی
ID: @mohjat_net