متن شعر
از میان رواق کشور دوست
تکه ای از وجود ما پر زد
بچه های وطن یتیم شدند
غم رسید و به بیت ما در زد
این وطن یک امام زاهد داشت
که شهیدانه زندگی می کرد
دل شب شمع بود اما روز
مثل پروانه زندگی می کرد
آه ای دلبر خراسانی
دلمان تنگ آن تبسم توست
رفته ای عاشقانه و حالا
اشک و فریاد سهم مردم توست
تو که بودی فراتر از ادراک
تو که بودی رفیق هر محروم
اسم و رسمت شبیه مولا بود
رهبری مقتدر ولی مظلوم
تو وطن دوست بودی آقاجان
وطنت قلب مردمانت بود
بیت آوار شد ولی غم نیست
بیت اصلیت آسمانت بود
رهبر بچه های عاشورا
مرزدار حدود کرب و بلا
حیف تا کربلا نشد بروی
کربلایت ز دور بود آقا
سفره دار محرم هر سال
دلمان تنگ روضه هات شده
ما شنیدیم تشنه جان دادی
چشممان از غمت فرات شده
ما شنیدیم وقت حمله به بیت
بر لبت آیه های قرآن بود
جدتان هم زمان ذبح شدن
قاری آیه های عطشان بود
یک سوال از تو دارم آقاجان
بود عمامه بر سرت یا نه
بر تنت بود آن عبای بلند
خورد خنجر به حنجرت یا نه
جدتان بی عمامه بود آن روز
سنگ ها خورد روی پیشانی
نه عبا بلکه بی کفن هم بود
آه از روضه های عریانی
باد گرمی وزیر در گودال
شمر آمد پرید در گودال
خنجرش را کشید در گودال
مادرت را ندید در گودال
.
حاج محمود کریمی
روضه خوانی در رواق کشور دوست
در غم فراق رهبر شهید؛ خرداد 1405
مرجع جامع و گنجینه ای ارزشمند
از متن مداحی در فضای مجازی
Mohjat.Net
.
مهجه | دانلود و پخش آنلاین مداحی و مولودی همراه متن شعر