حسین سیب سرخی

از امان نامه قصدشان این بود که بلرزد تن زنان حرم کور خواندند من ابالفضلم جان عباس هست و جان حرم از…

عباسمو در پی خطر می گردم دور و بر خیمه تا سحر می گردم صدبار دگر علقمه را فتح کنم هر بار…

من آسمونی ام که دیگه قمر ندارم ام البنینی ام که حالا پسر ندارم روزا و شبام تاره تاره تاره بی علمداره…

هستم زیر لوای مرتضی در سر دارم هوای مرتضی از اینکه خاک پای حیدرم ممنونم از خدای مرتضی مولا مولا مولا یل…

الحمدلله الذی خلق الحسن الحمدلله الذی خلق الحسین آقازاده های عالمن حسین و حسن فوق العاده های عالمن حسین و حسن نور…

به دوشت میکشی بار امانت را تک و تنها به دامانت پناه آورده ام یا عُروَهُ الوُثقی جهان جام مِی اَش را…

هر آنچه غیر غمت را کنار باید زد شبانه روز دم از زلف یار باید زد هر آنچه هست به راه تو…

از خوشی های جهان درد و غمت ما را بس از زیادی عطای تو کَمَت ما را بس ما همه ریزه خور…