کربلایی حنیف طاهری

برگ گل حساسه عمر گل کوتاهه ای خدا میبینی غرقِ آهه خاک دنیا سرده با تو بد تا کرده روضه ی آل…

یادته با هم اومدیم یه روزی همینجا با عباس یادته قلبم میلرزید تا گفتی که اینجا کربلاس حالا چی شد همه رفتن…

هیئت قیامِ للهِ اینجا مسیر کوتاهه این کوچه های سینه زنی هرگز نمیره بیراهه از همین کوچه ها شهید میبردن تو همین…

من که یادگار روزگار دردم یک شبم بدون گریه سر نکردم دردامو میشمردم میمردم هر وقت آب میخوردم میمردم نمیره از یاد…

مشتاق کربلا همه ی عشاق کربلا روی دلِ کسی نمونه کاش داغ کربلا تنها نه رو زمین شهره ی آفاقِ کربلا وقتی…

کی باورش میشه روی حریم یاس روی حریر ماه با تازیونه ها نشون بذارن کی باورش میشه سه ساله ی یتیم بگه…

کاشکی کاری از دستم برمیومد یا تو کوچه ها عمرم سر میومد قد کشیدم اما باز دستش از سرم رد شد مادرم…

طعم اسارت نچشیده بودم چشیدم این همه غم یه جا ندیده بودم که دیدم به آخرین نفس رسیدم اولِ این راه مُرده…