محمد حسین حدادیان

یه آسمون پر از غمه دل تموم عاشقات آخه یه قبره خاکیه صحن و سرات همینطوریشم دل من میره برات جونم فدات…

نور رحمت از خانواده تو ساطع به مشرقین و مغربینه تو رحمة للعالمین شدی و رحمة الله الواسعه حسینه یا نبی الرحمه…

آه نفسای آخرم نگران و مضطرم که مدینه بعد من پر از غمه میمونن غریب علی و فاطمه ای وای یادشون میره…

ای بزرگ هاشمیات زینب بانوی با کمالات زینب صاحب افتخارات زینب ای علت دوام کربلا تویی پیغمبر قیام کربلا ای ناجی خیام کربلا…

قدم میزنه به مصاف عدو خاک صفین میشه زیر و رو داره میجنگه و با علی نمیزنه مو رجز پسر فاتح خیبرم…

بارون نم نم کو عبا و عمامه و خاتم کو پیرهنی که دوخت تو مدینه واست مادرم کو این صدای گریه های…

مگه دره خونت گدا نیستم چرا تو جمع زائرا نیستم این اربعینو کربلا نیستم بگو به من دلم گرفته بس که غم…

به نام نون و قلم به خون سرخ شهید حرم نشسته به خون کشیده دست خدا به روی پرده ی دل علم…