محمد حسین پویانفر

ندایی ز عرش معظم رسیده الا اهل العالم محرم رسیده ببین اولین گریه کن را دم در ببین مادرش با قد خم…

دلشوره ها رو میبینی اَنتَ اِمامی و دینی اسم مارو بنویس تو زائرای اربعینی بی تابم این دو سه ماه بی طاقتم…

آه من الفراق ای کعبه ی عراق از حال دلم میشه بگیری سراغ آه مِنَ الحَرَم ای سایه ی سرم جز خونت…

یا حبیب الباکین گریه کنه سره بریدم هر نفسم آه کشیدم به یاد بابای شهیدم کهنه نمیشه غم کهنه پیرهنت غریب گیر…

بوی حسین است می آید از عرش پیروهنش را آورده مادر نه این هلال ماه عزا نیست این قد خمیدست زهرای اطهر…

و یعج العاجون و یضج الضاجون فی مصیبت الحسین و بقا الاسلام و شفاء الالام عند تربة الحسین یا ابا عبد الله…

وا شد به خیمه چشم حرامی تو خیمه ها فکر سوغات راهند کوفی و شامی یه عده جا موندن رو شیب گودالن…

گریه گریه گریه گریه میکنم ناله ناله ناله میزنم تا کی دوری از کربلا دیگه دارم دق میکنم دق میکنم اگه اربعین…