محمد حسین پویانفر

عروس علی شاه خیبر شدم گناهم چی بودش که مادر شدم چقدر آرزوها که داشتم برات یه قطره ندادن بهت از فرات…

مع امام منصور به تو میدم سلام از دور ایشالله که بشم محشر با نوکرای تو محشور سینه زن میدوزه از پیرهن…

تا که بر روی زمین خیمه سقا افتاد پدرت از نفس و مادرت از پا افتاد ناخنت خون شده و چهره مادر…

انقدر سر رو تنت بی رمقه خطی افتاده به دور گردنت یه کمه دیگه فقط دووم بیار بابا قربون تلظی کردنت امرو(ز)…

دنبالت میگردم خونه به خونه از عشق کربلات گشتم دیوونه همون طوری که تشنه پی آبه تموم حاجت نوکر ارباب ارباب انتظار…

خودت گفته بودی مثه اکبرم چرا پس نمیزاری میدون برم اجازه بده تا که ثابت کنم منم بچه شیر یل خیبرم تو…

میاد هنوزم صوت حزینت هل من معینت دیوونه کردی دیوونه هاتو با اربعینت شاید یه خیری داره اینکه من از حرم باشم…

نجمه در خیمه پریشان شدنت را چه کند یک حرم چاک گریبان شدنت را چه کند گفت دنبال تو عمه چقدر ماه…