باز هم می شود حسینیه | متن شعر | کربلایی حسین طاهری

باز هم می شود حسینیه

باز هم می شود حسینیه

وسعت قلب درد پرورتان

سامرایی شدیم و می گوییم

تسلیت تسلیت امام زمان

تسلیت ای به دردها مأنوس

تسلیت ای بقیه الزهرا

بیت الاحزان سینه ات این بار

پر شده از مصیبت بابا

این حسن ها چقدر مظلومند

این غریبی ز قبرشان حاکیست

این حسن ها عجیب مادری اند

از همین رو قبورشان خاکی است

دشمنان خبیث این دو حسن

قلبشان را به زهر آغشتند

آتش افکنده اند در دلشان

هر دو را آه خون جگر کشتند

یابن زهرا ببین ز سوزش زهر

پدرت مثل بید می لرزد

دم آخر درون کاسه آب

جان مولا چه دید می لرزد

دید دور از حضور یک سقا

در حرم حرف قحطی آب است

دید در قتلگاه بین دو نهر

لب جدش حسین بی تاب است

پدرت لحظه های آخر عمر

آب از دست پاکتان نوشید

دم آخر پسر نداشت حسین

تشنگی از گلوش می جوشید

قاتلش با لگد به پهلویش

صورتش را به خاک ها چسباند

روی جسمش نشست آن ناپاک

خنجرش را به گردنش که نشاند

با یکی نه دوازده ضربه

ناله مادری به گوش رسید

خواهری از فراز تل نالان

سمت گودی قتلگاه دوید

شاعر: امیر عظیمی

 

.
.

 

شب شهادت امام حسن عسکری 1398 کربلایی حسین طاهری


لطفا اشتباهات تایپی متن اشعار را اطلاع دهید.
کپی کردن اشعار تنها با ذکر لینک مهجه مجاز است.
استفاده تجاری از اشعار مورد رضایت نیست.
.
Mohjat.blogfa.com
Mohjat.net

.