جسم بی روح شدن مرم شهر * مجتبی نظری پور

بازدید: 457 بازدید
سایت مهجه [Mohjat.Net]

جسم بی روح شدن مرم شهر

ظاهرا زنده ولی مُردارَن

شده سرگرمی مردم که فقط

کُلاهِ همدیگه رو بردان

هممون سخت پی یه لقمه نون

که رها بشیم یه روز از سختی

همه دست به دامن تکنولوژی

با گوگل مپ پی تو , خوشبختی

چه بلایی سرمون آوُردن؟

که شب و روزی نمونده واسمون

نه میاد صدای خنده زمین

نمیباره دیگه چشم آسمون

میدوییم اما چرا نمی رسیم؟

شاید این راه نداره انتها

راه و بی راه مسیر اشتباه

اعتماد نا به جا به جاده ها

خوش به حال ریَتون مردم دِه

نوش جونتون هوای صبح زود

کور شده چشمای آسمون شهر

نمیبینه آدما رو توی دود

پازل زندگی مردم شهر

پر شده از قطعه های گمشده

میون دود و صدای اگزوزا

قهقه میشه صدای گمشده

زندگی یه لقمه نون ِ و پنیر

زندگی چای ذغالی با هلِ

زندگی دورهمی لحظه ها

زندگی خنده از ته دلِ

شعر : مجتبی نظری پور

 

 

www.mohjat.net