مرا در هوای نجف آفرید

مرا در هوای نجف آفرید

مرا حق برای نجف آفرید

خدا خواست عاشق شوم پس مرا

به یا مرتضای نجف آفرید

ستون های این آسمان را خودش

ز گلدسته‌ های نجف آفرید

خدا خواست دنیا بهشتش شود

که ایوان طلای نجف آفرید

رطب های آنجا مرا مست کرد

مرا چایی کربلا مست کرد

تو داماد ایرانی ما شدی

تو مهمان مهمانی ما شدی

تو زیبا ترین جلوه‌ های خدا

مناجات شعبانی ما شدی

گرفته است بوی تو این سرزمین

دلیل مسلمانی ما شدی

اگر خاک ما خاک عشق علی است

خودت آمدی بانی ما شدی

به ایران صفا را تو آورده ‌ای

امام رضا را  تو آورده ‌ای

زمین پر شد از عطر گلخانه ‌ات

که بوی حسن می‌دهد خانه ‌ات

علی هستی همسرت فاطمه

کرم در کرم داشت کاشانه ‌ات

پس از تو رسیدند تا مجتبی

کریمان ز فیض کریمانه ‌ات

اگر هشت معصوم ما میرسند

به بیت حسن بیت فرزانه ‌ات

ز تو بر حسین و حسن منتصب

حسن زاده ‌اند و حسینی نَسَب

نسیمی مرا سمت سجاده‌ ات

سحر میبرد تا سر جاده ‌ات

هوای زیارت سرم زد ربود

دلم را سرِ زلف افتاده ‌ات

خدا را در این خانه دیدم فقط

من از برکت سفره‌ ساده ‌ات

میان علی‌اکبر و اصغری

که تا دل بری از دو دلداده ‌ات

پدر گفت تاج سرم آمده

علیِ علی اکبرم آمده

تو جام بلا با بلا میزدی

تو قالو بلا با رضا میزدی

اگر جلوه میکردی آقا خودت

سر لشکر کینه را میزدی

بنا این نبود و خدا این نخواست

اگر نعره یا مرتضی میزدی

علمدار محو تو میشد فقط

به تیغ علی ضربه تا میزدی

زمین می‌شود خاک طوفان زده

که فرزند حیدر به میدان زده

تو پنهان به حج خدا میروی

به دنبال جا مانده‌ ها میروی

تو خود کعبه ‌ای مکه ‌ای زمزمی

برای زیارت کجا میروی

تو بر دوشتان بارشان میکشی

شبیه شب مرتضی میروی

تو بر زخم زنجیر نان میبری

کنار فقیر و گدا میروی

کریمی به بیتت حرامی نشست

سر سفره‌ تو جُذامی نشست

مرا میبری تا ملاقات خود

به سوی خدا با مناجات خود

مرا مسجد و کعبه و دیر کن

ببر تا تماشای میقات خود

بیا فارغ از قیل و قالم نما

مرا پر کن از نور اوقات خود

صحیفه گشودم به درکت رِسم

لبم آشنا کن به سوقات خود

بیا جان من سر به راهم نما

ابوحمزه خوان و نگاهم نما

الهی و ربی نعیمی نعیم

و نحن المسیئون جُرمی جحیم

و ان کان ذنبی عظیم کبیر

و عفک قدیم و لطفک عظیم

و ابکی علی ضیغ قبری و حشر

ترحم علی عبدک یا رحیم

و غفر ذنوبی و ستر عیوب

و حقق رجایی الا یا‌کریم

فقط آمدم با سری سربِزیر

امیری حسین فنعم الامیر

شاعر: حسن لطفی

 

 

لطفا اشتباهات تایپی در بین متن اشعار را اطلاع دهید

کپی برداری از اشعار تنها با ذکر منبع و لینک سایت مهجه مجاز است

www.mohjat.blogfa.com

www.Mohjat.net