![گلچین جدیدترین مداحی ( شهادت امام کاظم ) + متن شعر 1 سایت مهجه](https://mohjat.net/wp-content/uploads/Mohjat-Mohjat_Net.jpg)
دانلود گلچین بهترین و جدیدترین آثار مداحی سینه زنی شامل زمینه واحد شور « شهادت امام کاظم » از تمام مداحان کشور از جمله « حاج مهدی رسولی حاج محمدرضا بذری کربلایی نریمان پناهی کربلایی محمدحسین پویانفر حاج سید مهدی حسینی کربلایی حنیف طاهری کربلایی حسین طاهری حاج محمود کریمی کربلایی سجاد محمدی سید رضا نریمانی محمد صمیمی سید مجید بنی فاطمه حاج حسین سیب سرخی سید مهدی میرداماد »
در این مجموعه, علاوه بر گلچین آثار جدید, مداحی های قدیمی از سال های قبل نیز منتشر شده است. علاوه بر دانلود فایل صوتی مداحی با فرمت [MP3] متن شعر نوحه شهادت حضرت موسی ابن جعفر امام کاظم نیز در این مطلب برای استفاده مادحین قرار گرفته است. جهت مشاهده جدیدترین آثار مداحی کشور همراه صوت یکجا به صفحه اصلی سایت مراجعه کنید.
جدیـدتـرین اشعار در ایـتا: کلیک کنید
جدیدترین اشعار در تلگرام: کلیک کنید
عطر ربنای آقام عمرم رو کرده معطر
حاجاتم رو من سپردم به دست موسی ابن جعفر
چشمامو که میبندم تو کاظمینت هستم
دخیل این دستم رو به لطف دستات بستم
زندگیمه برای تو برای تو برای تو
من فدا رضای تو رضای تو رضای تو
یا باب الحوائج یا موسی ابن جعفر
****
تو زندون بی کس و تنها بارونیِ ابر چشمات
میکنی با دست بسته به سوی خدا مناجات
جای غل و زنجیره به روی دست و پاهات
برات بمیرم آقا تشنه ی آبه لبهات
میخونی از غم گودال غم گودال غم گودال
یه خواهرو تن پامال تن پامال تن پامال
زینت دوش نبی روی زمین جای تو نیست
خار و خاشاک زمین منزل و مأوای تو نیست
****
اعضای تنت کبوده گریونی با چشمای تر
تازیونه تا بهت خورد افتادی یاد مادر
سهم دلت شد آزار شدی ز دنیا بیزار
یا فاطمه میگفتی زمین میخوردی هربار
خسته دل و پریشونی پریشونی پریشونی
از این زمونه دلخونی چه محزونی چه محزونی
تقدیر گریه میکنه
وقتی دور گردنم زنجیر گریه میکنه
میکشه زخم تن من تیر گریه میکنه
در و دیوار برا این پیر گریه میکنه
دلِ سنگو آب میکنه
وقتی زندانبانم ظرفو پر از شراب میکنه
ناسزا به مادرم میگه
همه ی عالمو روی سر من خراب میکنه
دلِ سنگو آب میکنه
وقتی توهین به بابام ابوتراب میکنه
دشمنِ بنی هاشمه
به جای همه با من تسویه حساب میکنه
سرم افتاده روی این خاک نمور پیکرم افتاده
درد پهلوم یاد مادرم افتاده
چقدر اشک ز چشم ترم افتاده
وای مادر مادر مادر
****
بی حال گریه میکنه
تو سیاهچال واسه ی گودال گریه میکنه
نزدیکه به چهارده سال گریه میکنه
واسه ی اون بدن پامال گریه میکنه
دشمنش جفا میکنه
اون فقط مادرشو صدا میکنه
چه به روز اون اومده
که برای رفتنش دعا میکنه
روضه ای به پا میکنه
وقتی روشو به کربلا میکنه
از زبون زینب میگه
مثل اون غروب آتیش به پا میکنه
علم افتاده چشم نامحرم سمت حرم افتاده
رد شلاق به روی تنم افتاده
لحظه ای فکر نکن معجرم افتاده
وای حسین من حسین من
رضا جان بیا این دم آخری غربتم رو نگاه کن
دلم بی قراره تو درد دلم رو دوا کن واویلا
رضا جان میون سیاهچال نفسهام رو لبهام رسیده
بعیده که زنده بمونم امیدم بریده واویلا
شده تازیونه رضا جان افطارم
داره میده سِندیِ ملعون آزارم
کجاست دختر مهربون معصومه
سرم رو روی خاک غربت میذارم
****
رضا جان توونی ندارم زمینگیر شده پیکر من
میدونم رسیده دیگه لحظه ی آخر من واویلا
رضا جان دلم لک شده بی قرارم برای یتیمام
کجایی ببینی که چون کاسه ی خونه چشمام واویلا
میخنده به اشکای چشمام این نامرد
طناب بسته رو دست و پاهام این نامرد
داره میده حرفاش عذابم واویلا
نمک میزنه روی زخمام این نامرد
اصیل زاده ی امت اصالت ابن اصالت
به خانواده ات آقا سلام و عرض ارادت
پسرت امام رضا شاه و سلطانه
دختر معصومت جانِ ایرانه
تو خودت باب الحوائجی آقا
نیم نگاهت به خدا مرهم و درمانه
حال و هوای کاظمین عاقلو مجنون کرده
نون و پنیر سفره هات مارو مسلمون کرده
الدخیل الدخیل باب الحوائج
الدخیل الدخیل موسی ابن جعفر
بجز گوشه نگاش نبوده حاجتم
چقدر غربت کشید برای عزتم
اونی که واسه من مقدسه
قسمِ موسی ابن جعفره
علمِ موسی ابن جعفره دلمو برده
روزیِ خونه زندگیمون از
کَرَمِ موسی ابن جعفره
حرمِ موسی ابن جعفره دلمو برده
با نوکرا با زائرا تو کاظمین زدیم صدا
صلِ علی اَبَالرِضا
****
سلام ای سایه ی همیشه رو سرم
به یُمن بچه هات شده ایران حرم
آرامشی که داره کاظمین
نداره هیچ جایی از زمین
چه خوبه هر ساله اربعین زائرش باشم
فضیلت این روضه رفتنا
با حرم رفتن برابره
واسمون از این چی بهتره زائرش باشم
با نوکرا با زائرا تو کاظمین زدیم صدا
صلِ علی اَبَالرِضا
****
نگاتو از دلم یه لحظه بر ندار
میدونی که بدم ولی به روم نیار
ببین برگشتمو ببین که خسته ام
بریدم از همه به تو وابسته ام
اگه به من باشه میرم حرم
میبوسم خاک حریمتو
تا ابد میشم مقیم تو ابی عبدالله
اگه اجل امون بده بهم
میشم اون عاشق که تو میخوای
تا که وقت مردنم بیای ابی عبدالله
با نوکرا با زائرا تو کاظمین زدیم صدا
صلِ علی اَبَالرِضا
لا اله الا الله عزیز زهرا و حیدره
که تابوتش تخته ی دره
تشییع موسی ابن جعفره
خوبه دخترش نیست
جز غل و زنجیر کفنی دور پیکرش نیست
آسمونم امروز گریه میکنه با روضه ی
الساق مرزوز واویلا
ولی کرب و بلا دختری
با ناله های مادری
دیده که خنجره به روی حنجری
به زیر تابوت غریب کاظمین
سینه بزن بگو حسین بگو حسین
****
لا اله الا الله چه داغی روی دلا نشست
کبوتر زخمی از قفس
رها شده اما بی نفس
آقای سادات گوشه ی زندان
شده ممنوع الملاقات
صورت نیلی افطاری هر روزشه
ضربه ی سیلی واویلا
به یه دنیا غمه مبتلا
میون سیاهچال بلا
به یاد گوداله و داغ کربلا
به زیر تابوت غریب کاظمین
سینه بزن بگو حسین بگو حسین
باب الحوائج یا موسی ابن جعفر
اسم تو تنها دستاویز محشر
به سخاوتت به کرامتت هزار الله اکبر
غم و غصه نمیمونه تو دل کسی که دست به دامن تو داره
کَرمِ بی کرون تو هیچ احدی رو که دست خالی نمیذاره
به فیض مستدام تو گره خورده دلم
یه نیم نگاه پر محبتت برده دلم
به هیچکی والله جز تو رو نیاورده دلم آقا
یا باب الحوائج یا باب الحوائج
یا باب الحوائج آقاجان
****
باب الحوائج یا علیِ اصغر
واسه ی حاجت آخه کی از تو بهتر
به بزرگی و جبروت تو هزار الله اکبر
آقا دستای کویچک تو گره های بزرگ مارو وا کرده
همه دنیا داره دور بند دور قنداقه ی تو میگرده
تو شیرخواره ای و پیر طریقت حسین
تویی راه رسیدن به زیارت حسین
تویی راه میُنبُره شفاعت حسین آقا
یا باب الحوائج یا باب الحوائج
یا باب الحوائج آقاجان
****
باب الحوائج عباس ابن حیدر
ای لشکرِ عشق ای فرمانده لشکر
به شجاعتت به ابهتت هزار الله اکبر
آقا حتی به مسیحی و ارمنی هم خاصه عنایت داری
انقده که شجاعت داری دوبرابر تو سخاوت داری
تو اسطوره ی پهلوون این مملکتی
تو ذکر قهرمانان با اصالتی
تویی قوت قلب بچه های هیئتی آقا
یا باب الحوائج یا باب الحوائج
یا باب الحوائج آقاجان
عطر حرم دل امشب کاظمینیه
پر میکشم تا ضریح تو از این حسینیه
یه گوشه چشم تو دلیل پرواز شد
تا اسمتو بردم گره باز شد اعجاز شد
نگاه به چشم ترم کن بیا و امشب کَرَم کن
امام رضایی ترم کن
میکشه دلم پر مثه کبوتر
میزنه صدا دخیل یا موسی ابن جعفر
****
ای اونکه امام ابواب الحوائجی
برای تو سینه میزنم با دست ملتجی
دلی که بی تابِ امام کاظم شد
با خیل عشاقش مُلازم شد عازم شد
حتماً خودش سفره داره غلامی که خونه زاده
تو و رضا و جواده
سلوک الی الله طیِ مدارج
به برکت نور تو یا باب الحوائج
****
راهی میشه قلبم از آفاق کاظمین
تا حرم ساقی حسین تا بین الحرمین
هم شمع اصحابه هم شیر پیکاره
کعبه ی سیاره علمداره کراره
قطره به قطره دلا رو بردی به دریا ابالفضل
یا سیدی یا ابالفضل
دخیله ضریحِ ساقی لشکر
میخونم ای حسین ای غریب مادر
آرزومونه که یه بار گریه هامونو بخرن
روضه ی موسی ابن جعفره مادرامون فیض ببرن
غربتش نامعلومو
به بی گناهی محکومو تنهای تنها
غصه داشت این مظلومو
دق دادن این معصومو اون نانجیبا
چارده سال گوشه ی زندون مگه کمه
تنها بود توی چشاش پره غمه
بساط گریه فراهمه
مسموم وا اماما شهید وا اماما
****
پر شکسته کنج قفس غربتش بیداد میکنه
خیلی تنهایی بمیرم پس کی از تو یاد میکنه
روی تخته چارتا غلام میاوردن پیکرتو
چی گذشته کی میدونه لحظه های آخرتو
نیمه جونم ناتوونم دیگه خستم بعد چند سال
شب و روزام ماه و سالم یه جورن تو این سیاهچال
میخونم با دل پر خون روز و شب روضه ی گودال
به گلوی جد ما بوسه زد نیزه و تیر
سخته گفتنش ولی عمه ی ما شد اسیر
مردم کوفه و شام زدنش از روی بام
شیعه ها گریه کنید بردنش بزم حرام
من غریبم ای خدا
****
غم غربت غم دوری غم تنهایی و پیری
غم شیعه غم زندون غل و زنجیر و اسیری
جز تو یا رب کیُ دارم اگه دستمو نگیری
ابن شاهِک اومد و روضه شد زندون من
یا علی گفتم و اون تشنه شد به خون من
ای خدا زندان بسه درد بی پایان بسه
کاشکی بود پیشم رضا این همه هجران بسه
من غریبم ای خدا
****
کنج زندون میسازم با غم تلخ این اسارت
منو هرچی بزنی باز راضی ام به این مصیبت
اما ای کاش نمیکردی تو به مادرم جسارت
مگه نشنیدی یه روز جلو چشمای حسن
وسط کوچه ی تنگ مادرم رو بد زدن
دست به بازو میگرفت دست به پهلو میگرفت
بعد اون روز مادرم از علی رو میگرفت
من غریبم ای خدا
در دل چاه تاریک یوسفی پنهان است
جانشین پیمبر کنج یک زندان است
وارث نور حضرت زهرا
بین تاریکی بین غربت
آشنایی که میکشد با خود
درد تنهایی درد غربت
نغمه دارد به لب ها کجایی رضا جان
در دل تار شب ها کجایی رضا جان
****
گرد پیری نشسته بر روی گیسویش
مانده رد سلاسل بر روی بازویش
غصه ای کهنه بغض سنگینی
استخوانش را میفشارد
سالیانی در عمق تاریکی
روز و شب ها را میشمارد
گرد پیری به رویش به مویش نشسته
تازیانه پرش را سرش را شکسته
****
نور نسل سپیده باب حاجاتی تو
افتخار رضایی عشق ساداتی تو
باب حاجاتی نام زیبایت
خورده پیوندی با ابالفضل
روی لب هایم میرسد ذکرت
در کنار هر یا ابالفضل
باب حاجات این دل فقط کاظمین است
آنکه اذن دخولش فقط یا حسین است
دیگه راحت میشم از قصه ی دلواپسی
خدایا وقتش شده که به دادم برسی
خَلِصنی یا رب دیگه میرم از دنیا
خَلِصنی یا رب روی لبم یا زهرا
یادم میمونه خاطره هام یادم میمونه زخم پاهام
دارم میسوزم از دوری بچه هام
****
غل و زنجیر جا گذاشت به روی پیکر من
میگم ای معصومه جان کجایی دختر من
دلم گرفته من اسیر صیادم
شبیه زهرا روی زمین افتادم
شده افطارم تازیونه منو میزنن بی بهونه
روی دست و پام لخته های خونه
****
دم آخر یه گوشه تک و تنها میشینم
روضه ی گودالو باز جلو چشمام میبینم
چقدر شلوغه آخه چرا تو گودال
سرُ بریدن خواهرشم شد بی حال
چرا بی کفن مونده تنش چرا بی هوا میزدنش
غارت شد چرا یه دفعه پیراهنش
جز پر در این قفس نمانده
دیگر مرا نفس نمانده
زخمی ترین کبوتر این روزگارم
بی همنفس در این قفس جان میسپارم
با این دل شکسته مجروح و زار و خسته
چشمان من به راه پیک اجل نشسته
بابا رضا کجایی ای داد از این جدایی
****
در گوشه ی سرد سیه چال
گشته یکی روز و مَه و سال
خورشیدم و رفته ز یاد من سپیده
یک لحظه چشمم روی آزادی ندیده
در بین ربنایم گویم که ای خدایم
دلتنگ یک نگاه معصومه و رضایم
معصومه جان کجایی ای داد از این جدایی
خسته ام از این همه غم از شب تار جدایی
ای تمام دلخوشی ام ای رضاجانم کجایی
لحظه ی آخر بیا ای نور چشمان تر من
کن نظاره ای رضاجان غرقِ در خون پیکر من
یابن الزهرا نور عینی نور چشمان حسینی
گرچه در زندان هارونم اگر در کاظمینم
از همینجا زائر شش گوشه ی جدم حسینم
در دلم دارم تمنا بعد از این رنجی که بردم
کاش میشد مثل جدم سرجدا جان میسپردم
یابن الزهرا نور عینی نور چشمان حسینی
کاش این جسم مرا بر خاک غم ها میکشیدن
کاش مانند عمویم دست من را میبریدن
کاش تا روز ازل از غصه جان بر لب نمایم
بی کفن بر خاک غم من هم سه روز و شب بمانم
یابن الزهرا نور عینی نور چشمان حسینی
شعله ور از آتش غم در شب تنهایی ام من
غرقه ی دریای اشکم کشته شد شیدایی ام من
من که با اشک دو دیده سوده ی الماس سُفتم
کنج تنهایی نشستم با حبیبم راز گفتم
من که عمری کنج زندان ناله ی دلگیر دارم
روی جسمم صد اثر از حلقه ی زنجیر دارم
کس ندارد از دل زارم خبر یا رب غریبم
همرهم دارم نشان از سلسله بر تن حبیبم
یابن الزهرا نور عینی نور چشمان حسینی
تاب کرده طاقتم را غصه های بی کرانه
گاه ضرب سیلی و گه ضربه های تازیانه
هر کجا زد دشمنم با تازیانه بر سر من
زنده میشد پیش چشمم خاطرات مادر من
یابن الزهرا نور عینی نور چشمان حسینی
یک نفر میزد مرا اما چه گویم زین همه سوز
مادر من با چهل تن در کشاکش بود آن روز
صد بهارم بر خزان آمد نگار من نیامد
چشم من مانده به ره اما قرار من نیامد
یابن الزهرا نور عینی نور چشمان حسینی
رو خاک زندون دست و پا میزنی
با گریه رضا رو صدا میزنی
اقا برا غمت میسوزم غریب و بی کسی هنوزم
میسوزه از پا تا سرت تو لحظه های آخرت
آقا چقدر لاغر شدی شبیه زهرا مادرت
وای یا باب الحوائج یا موسی ابن جعفر
****
زمین میخوری لحظه ی واپسین
میگی بمیرم مادرم خورد زمین
میگی که مادرم جوون بود جوون ولی قدش کمون بود
چقدر تو روضه خوندی که صدات گرفته این شبا
چی میبینی که هی میگی نزن مادرو بی حیا
وای یا باب الحوائج یا موسی ابن جعفر
****
چه عاشقونه شیعه ها اومدن
به تابوتت شاخه ی گل میزدن
ولی امون ز نعل تازه با نیزه تشییع جنازه
یه مادری تو قتلگاه دلش از این غم سوخته بود
میدید که غارت میکنن پیراهنی که دوخته بود
مهجه؛ انتشار جدیدترین متن مداحی
ایـراد تـایپی متن شعر رو اطـلاع بدید
Mohjat.Net