تاریخ انتشار:
بازدید: 839 بازدید


شصت و سه سال مثل کوه محکم بودم
نیمه ی شب با گریه همدم بودم
شصت و سه سال به درد و آه مردم
مرهم بودم
از شوق وصال معبودم
با درد فراق همیشه جنگیدم
کی میفهمه این شصت و سه سال هر روز
چه چیزا که ندیدم
دستامو بستنو فاطممم افتاد رو خاک
الهی رضاً برضاک
محسنمم کشته شد نفسی و اهلی فداک
الهی رضاً برضاک
الهی رضاً برضاک
****
حکایت آه من معنا میشه
بغض علی روضه ی فردا میشه
کرب و بلا بر سر اسم حیدر
بلوا میشه
دارم میبینم روزی رو که
کربلا پر از نسیمِ آیاته
یک گوشه ی گودال حسین من
مشغول مناجاته
با یاد مادرم افتادم روی خاک
الهی رضاً برضاک
اصغرمم کشته شد نفسی و اهلی فداک
الهی رضاً برضاک
الهی رضاً برضاک
.
.
با نوای حاج میثم مطیعی
شب ۱ فاطمیه اول ۱۴۰۱
جدیدترین متن مداحی » کلیک کنید
ایراد تایپی متن شعر رو اطلاع بدید
Mohjat.Net | سایت مهجه
.