محمد حسین پویانفر

وقتی که روح عاشقان وابسته تن نیست در مرگ فیضی هست که در زنده بودن نیست من دیدمت با دل بقیه را…

سفره را جمع نکن آمده ام پشت درم من همان بی سر و سامان شده خون جگرم با تو مأنوس شدم خب…

ما بدین در نه پی حشمت و جاه آمده ایم از بد حادثه اینجا به پناه آمده ایم رهرو منزل عشقیم و…

این روا نیست که حال همه پر غم باشد فرصت با تو نشستن چقدر کم باشد چقدر زود گذشت و چقدر خوب…

چندیست از خدا طلب مرگ دارم و خون جگر ز حنجره بالا میارم و در زیر تازیانه یک نابکارم و سر را…

آهسته گذارید روی تخته تنش را تا میخ اذیت نکند پیروهنش را اصلا بگذارید روی خاک بماند زشت است بیارند غلامان بدنش…

چشم تو دیدم و چشم تر من ریخت بهم حال با وضع سر تو سر من ریخت بهم نه علمدار سپاهم که…

عهد بستم که دگر یار تو باشم حتما بنده خوب و سزاوار تو باشم حتما گرچه این بار کجم را به تو…