محمد حسین پویانفر

آمدم در میزنم یا رب گدایت را ببین باز هم این بنده بی دست و پایت را ببین ظرف خالیِ طعام سائلت…

همه عمر بر ندارم سر از این خمار مستی که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی تو نه مثل آفتابی…

من کی ام باده خور و باده پرست آن گنه کاری که پَست و یاغی است آنکه زد جام و سبو را…

تقصیر ماست آقا از تو خبر نداریم حتی به خیمه تو راه گذر نداریم شرمنده ایم اگر که در محضرت فقیریم چیزی…

کی میشود به حال خرابم دعا کنی نام مرا میان قنوتی صدا کنی عمریست کوچه گرد دیار محبتم شاید دلت بسوزد و…

عمریست دل تو خانه غم باشد چشمان تو سر چشمه زمزم باشد امشب همه در غربت تو گریه کنند بانی عزا رسول…

با روی سیاه با بار گناه این بنده به تو آورده پناه ای رحمت بی پایان من عبد خطا کارم دریای کرم…

عاشقت شد از ابتدا اینقدر دوست دارد تو را خدا اینقدر بغل کعبه هم به جان خودت ما نگفتیم ربنا اینقدر بی…