محمد حسین پویانفر

پرت سوخت به آتیش کشیدن در خونه رو پیکرت سوخت بمیرم جلو چشمای زینبت معجرت سوخت پرت سوخت بمیرم توی کوچه ها…

به عشق تو خانوم خرابیم و مستیم منو خونوادم غلام تو هستیم به سمت و سوی توست نماز واجبم فداییتم بی بی…

با تو گذشت همه روزامون خالی نموند کاسه دستامون خدا رو شکر یه عمریه رقیه ای شد همه دلهامون دره خونه تو…

باز شبیه شب بارانی ام زاده دریایم و طوفانی ام مثل اویس از قرن آواره ام در پی یاران خراسانی ام عاشقی…

روی سینه هر دو دست هر که بود و هرکه هست هرچه بود و هرچه هست مست مست مست مست مست از…

از ازل من بودم عاشق و تا ابد قلب من مبتلاست جنت من بعد از کربلا گوشه سرداب سامراست کربلا سامرا بهترین…

بی هوا درب خانه ات وا شد عده ای نا نجیب آمده اند بین سجده بدون عمامه پی تو ای غریب آمده…

مرد شب زنده دار سجاده مردی از جنس عالم بالا مردی از جنس آیه تطهیر مردی از خانواده زهرا در زمان عبادت…