حسین سیب سرخی

مسلم است که هرگز گدای این در نیست کسی که در دو جهان خاک پای قنبر نیست بساز کوه طلا اعتقاد من…

دل منو دوباره با صفا کردی توی دلم بازم روضه به پا کردی درسته خاطراتش واسه من سخته ولی خرابه رو کربلا…

بگو چرا شده امشب خرابمون چراغونی رسیده از تن بابام فقط یه صورت خونی بمیرم از این رسم فلک بمیرم لبام داره…

مثل تیری که خودش رو به هدف می آید نا خداگاه دلم سمت نجف می آید سمت شهری که پر است توست…

شادی جهان هیچ است عشق است همین غم را هر ثانیه می خواهیم این عالم ماتم را هم نسل نلائک شد شد…

من اون چشمی که تو روضه نمیباره نمیخوامش زبونی که اسمت رونمیاره نمیخوامش من اون دستی که واسه تو نزد سینه نمیخوامش…

ذکر دم به دم حسین سایه سرم حسین عشق اول حسین حرف آخرم حسین شعر محتشم حسین  نقش رو علم حسین صاحب…

گرچه نبی نبود وصی نبی که بود مسند نشین بی بدل این اریکه بود مردی که همسرش به ملائک ملیکه بود باید…